Blessed unrest voorbij richting co-creation
17 september 2007
Hawken is een milieudeskundige met een sterke reputatie en een lang track-record. In het boek beschrijft hij de activiteiten van allerhande NGO’s, actiegroepen en personen. De opkomst van deze instituties noemt hij “een beweging”(movement). Deze heeft zijn wortels in milieu-activisme, sociale rechtvaardigheid (social justice) en inheemse culturen en verzet tegen globalisering. Hij geeft aan dat de beweging moeilijk te identificeren is. Maar volgens mij kan de vraag worden gesteld of er wel sprake is een beweging. Het zijn machtig veel losse initiatieven, soms met kruisverbanden en gedeelde belangen, er is zelfs geen gedeelde ideologie (zoals ook Hawken stelt) maar is dat voldoende om van een beweging te spreken? Hoe dan ook, deze beweging keurt kapitalisme en globalisering niet af, maar plaatst er kanttekeningen bij, aldus Hawken. Echter, bij het lezen van zijn boek ontstaat nogal eens een andere indruk: “supporters of corporate-led globalization want to impose their market-based rules on the entire planet, regardless of place, history, culture, in the belief that economic growth is an unalloyed good (...)”. En: "the corporate system (...) has no means to account for its negative impacts, except as a charitable footnote to its annual reports (…)". Niet alleen lijkt hij er kennelijk vanuit te gaan dat business alleen negatieve zaken brengt (een ideologisch standpunt waarvan ik het niet de moeite waard vindt om dat nog eens te weerleggen), maar zelfs de ontwikkelingen van duurzaam ondernemen lijken aan hem voorbij te zijn gegaan. Bedrijven zijn in zijn ogen klaarblijkelijk (een groot deel van) het probleem, niet de oplossing. Ik kan echter niet inzien hoe zijn “beweging” de oplossing gaat realiseren. Het bedrijfsleven en de wereld van de NGO’s hebben veel te bieden. Juist daarover gaat het artikel van Brugmann en Prahalad. Zij beschrijven drie fases van samenwerking: 1) het besef van elkaars aanwezigheid en het beïnvloeden van elkaar, 2) samen zakendoen, 3) het co-creëren, of samen ontwikkelen van businessmodellen waarin kerncompetenties van bedrijven en NGO’s elkaar aanvullen.
De schrijvers benadrukken dat deze samenwerking niet makkelijk is, noch vanzelf gaat. Maar de voorbeelden die zij aanhalen geven inspirerend bewijs van hoe een groot aantal NGO’s en bedrijven hun “blessed unrest” weten om te zetten in co-creation. En dat is toch wat nodig is?
Deel dit artikel via :
If you are willing to buy a car, you would have to get the <a href="http://lowest-rate-loans.com/topics/business-loans">http://lowest-rate-loans.com</a>. Moreover, my sister always takes a collateral loan, which is really firm.