Brundtland, dankjewel. Nu verder.
20 juni 2007
Om de metafoor nog wat verder door te zetten: de Brundtland definitie plaatst iedere generatie in een korset dat zo gedragen moet worden dat de volgende generatie er zijn eigen buik mee kan inbinden. We laten de wereld achter zoals we hem gevonden hebben, veel succes. Misschien dat dat in het door “economies of fear” geregeerde Europa al als een prestatie wordt gezien, maar voor de miljarden die in de “economies of hope” leven telt maar een ding: hoe zorgen we ervoor dat we de wereld beter achter laten dan dat we hem gevonden hebben.
Mensen in ontwikkelingslanden willen geen milieukorset maar economische vooruitgang om uit de armoede te komen. En ondanks de doemscenario’s die eens per generatie de kop opsteken zijn de economische groei en milieubelasting al ontkoppeld: Het bruto nationaal product per vat olie bijvoorbeeld stijgt al jaren achter elkaar. Klimaatverandering wordt aangegrepen om te laten zien dat het toch echt anders moet. Een goede drijfveer voor verandering, maar het maakt mensen ook blind voor de veranderingen die al plaats gevonden hebben. De grote “duurzame” verandering van deze tijd is niet de klimaatproblematiek maar het feit dat steeds meer mensen boven de armoedegrens uitkomen (hoewel er nog veel te veel achterblijven). Met alle kanttekeningen die te plaatsen lijkt het er toch sterk op dat de huidige generatie de wereld beter achterlaat dan dat ze hem heeft aangetroffen.
Deel dit artikel via :
Reacties op deze blog
Er zijn geen reacties op deze blog