De blinde MVO-ambitie van het Europees Parlement
21 maart 2007
Op 13 maart jl. nam het Europees Parlement (EP) een nieuwe resolutie aan over MVO. Hoewel initiatieven voor verduurzaming van Europa lof verdienen, vrezen wij dat het parlement wederom is gevallen voor de Europese gewoonte van blinde ambitie.
In plaats van te kiezen voor een beperkt aantal prioriteiten en haalbare doelstellingen, kiest het EP ervoor om nagenoeg alle onderwerpen die maar iets te maken hebben met MVO op de agenda te zetten. De lijst met maatregelen in het rapport is zo lang dat de relevantie evenredig daalt bij de opsomming van elk punt. Kortom; het rapport mist focus, bevat tegenstrijdigheden, sluit niet aan op de doelgroep (Europese bedrijven) en zal waarschijnlijk nog niet de helft van haar doelstellingen bereiken.
De ongebreidelde ambitie van het EP maakt de verschillende voorstellen in het rapport zelfs tegenstrijdig. Zo vraagt het Parlement aan de Europese Commissie om algemene criteria op te stellen waar bedrijven aan moeten voldoen wanneer zij beweren duurzaam te zijn. Maar hoe denkt het EP criteria te ontwikkelen die toepasbaar zijn op alle verschillende markten en sectoren in Europa? Is de duurzaamheidsprestatie van bijvoorbeeld een Britse bank en een Roemeens energiebedrijf wel volgens hetzelfde standaard te vergelijken? Vreemd genoeg geeft het Europees Parlement zelf het antwoord: “…het Europees Parlement … meent daarom dat een one-size-fits-all methode niet relevant is en niet zal leiden tot een betekenisvolle opname van MVO door bedrijven.”
Bovendien gaat het Europees Parlement voorbij aan de initiatieven die het bedrijfsleven heeft genomen om processen en producten duurzamer te maken. Interessant daarbij is dat bijna al deze initiatieven ontstaan zijn onder invloed van marktvraag en concurrentie. De klant, consument en investeerder zijn degenen die MVO bij bedrijven op de agenda hebben gezet, meer dan de overheid.
Door het competitieve karakter dat MVO gekregen heeft, moeten overheden terughoudend zijn met reguleren. Bedrijven kunnen zelf het beste beslissen wat de echte issues zijn die ze moeten aanpakken. En stakeholders moeten assertief zijn, de dialoog opzoeken en bedrijven actief stimuleren om dat daadwerkelijk voortgang te boeken. Een pittig debat in de duurzaamheidsarena zal het bedrijfsleven bewegen tot zelfregulering.
Als de EU echt wil bijdragen aan een concurrend Europa met duurzame groei, moet het zich beperken tot haar faciliterende rol in de stakeholder arena. Stimuleer innovatie en beloon koplopers enerzijds en formuleer duidelijk minimum eisen en straf de achterblijvers anderzijds.
Laten we leren van de ervaring met de Lissabon Strategie. Het gaat niet om de hoeveelheid doelstellingen, maar om de kwaliteit en cohesie ervan. Less is more.
Link naar de door het EP aangenomen tekst:
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P6-TA-2007-0062+0+DOC+XML+V0//NL&language=NL
Deel dit artikel via :
Reacties op deze blog
Er zijn geen reacties op deze blog