Gastblog Herman Mulder, sr adviseur UN Global Compact en WBCSD; India moet af van koudwatervrees
12 juni 2007
Een aantal argumenten op een rij:
India is voor ongeveer 65% van zijn energiebehoefte afhankelijk van kolen. Om de groeiende bevolking en industrialisatie van energie te blijven voorzien moet fors worden geïnvesteerd in uitbreiding van de energie-infrastructuur. Daarmee ontstaat de reële mogelijkheid dat India, afhankelijk van de keuzes die worden gemaakt, snel zal uitgroeien tot een van de grootste vervuilers van de wereld.
Een pro-klimaat beleid van de overheid moet echter niet alleen kijken naar nieuwe maatregelen, maar ook naar anti-klimaat perversiteiten. In een land als India moet gekeken worden naar oplossingen, waarbij rekening wordt gehouden met de prijseffecten voor de arme delen van de bevolking. Van de overheid moet ook meer worden verwacht dan belastingmaatregelen (heffingen, of positieve prikkels), standaarden en limieten (bijvoorbeeld emissielimieten), investeringsgaranties en R&D support. De overheid moet zelf ook het goede voorbeeld geven en de eigen huishouding verduurzamen.
Ook moet bij de overheid en het bedrijfsleven het bewustzijn groeien dat energie-efficiency en carbonreductie financiële voordelen opleveren. Het loont om pro-actief te zijn!
Er ontstaan al interessante sectorinitiatieven, zoals in de cementindustrie. De verzekeringssector is zich al bewust van de consequenties van klimaatverandering, maar de Indiase financiële sector moet een veel actievere rol gaan spelen.
Uiteindelijk is het zaak dat het bedrijfsleven en de overheid inzetten op “making markets work”. Bedrijven zouden allemaal een “klimaatmanager” moeten aannemen en elke CEO moet binnen zijn of haar mogelijkheden een pleitbezorger zijn van effectieve maatregelen.
Het rapporteren over de milieu-impact van het bedrijf is daarbij een belangrijke stap. Bijvoorbeeld de richtlijnen van het Global Reporting Initiative, maar ook het Carbon Disclosure Project bieden houvast bij het geven van inzicht in de niet-financiële waardedrijvers van het bedrijf. Aangezien wereldwijd wordt ingezien dat juist deze aspecten de toekomstige waarde van een bedrijf bepalen, moeten Indiase bedrijven op dit punt snel ervaring opbouwen en transparant worden.
Ik ben van mening dat het klimaatdebat uiteindelijk een kwestie van leiderschap is. Natuurlijk zijn er belangentegenstellingen, dilemma’s en paradoxen. Maar er is een noodzaak voor een intensieve en constructieve dialoog om te komen tot een effectieve en gebalanceerde oplossing die serieuze schade in de toekomst zou kunnen voorkomen. India moet geen koudwatervrees hebben.
Herman Mulder
senior adviseur UN Global Compact en WBCSD, voorheen SEVP ABN AMRO Bank
Deel dit artikel via :
Reacties op deze blog
Er zijn geen reacties op deze blog