Klamer en kwel?

10 augustus 2007

“Maatschappelijk verantwoord ondernemen is schijn en alles behalve onbaatzuchtig. Vooral omdat het alleen te doen is om de profilering van bedrijven. Ze willen bijvoorbeeld milieuvriendelijk gevonden worden, maar zijn dat in feite niet.” Dit is een citaat van hoogleraar culturele economie Arjo Klamer op Marketing Tribune (overgenomen uit NRC Next).
Een toch wat merkwaardig ongenuanceerd beeld. Natuurlijk zijn bedrijven niet onbaatzuchtig. Maar MVO gaat ook niet om onbaatzuchtigheid. Het gaat om het vinden van oplossingen die een positieve bijdrage leveren aan het bedrijf (dat blijft economisch cruciaal, heer Klamer) én aan maatschappelijke uitdagingen. Het mes snijdt zo aan twee kanten.
In Het Financieele Dagblad van vandaag wordt een meer realistisch beeld geschetst door de hoogleraren Kaptein en Van Tulder. Hun medewerkers hebben een onderzoek gedaan naar MVO en zij concluderen dat het maatschappelijk beleid van grote Europese ondernemingen vaak ten onrechte wordt bekritiseerd. Dat wil niet zeggen dat alles op rolletjes loopt; bedrijven laten kansen liggen. Zij stellen: “de ingeslagen weg is veelbelovend, maar verdient aanvulling en nadere concretisering”.
Ook het interview met de Amsterdamse wetenschapper Jonatan Pinske in FD Persoonlijk (dd 11 augustus) geeft een genuanceerd beeld.Het is een lezenswaardig artikel, waarin overigens zeker kritische kanttekeningen geplaatst bij het klimaatbeleid van bedrijven. Maar tegelijkertijd wordt kritiek daarop als “vaak te simpel” gekwalificeerd. Er komen een aantal bekende voorbeelden aan bod van bedrijven die concurrentievoordeel boeken via energiezuiniger producten, zoals GE. Pinkse, zo blijkt uit het artikel, wil nagaan hoe multinationals echt over het klimaat denken. “Wat ze communiceren strookt namelijk niet altijd met wat ze doen.” Daarbij spreekt hij overigens de verwachting uit dat de grote doorbraken niet van de bekende multinationals zullen komen. Op dit punt gaat hij misschien te kort door de bocht, maar dat zullen we zien. Niet voor niets is er nog veel te onderzoeken en ontdekken. Het is echter geen kommer en kwel, het glas is tenminste half vol. De echte doorbraken zullen volgens mij daar ontstaan, waar economische kansen en maatschappelijke opbrengsten samenvallen: onbaatzuchtigheid zal onvoldoende uithoudingsvermogen hebben voor dergelijke grote uitdagingen. Of is dit te zakelijk gedacht?

Deel dit artikel via :
share share share

Reacties op deze blog



Er zijn geen reacties op deze blog

Jouw reactie



Naam * :
E-mail :
Laat mijn e-mail zien op de website
Bericht * :